Kopiec Anielewicza

Usypany 16 kwietnia 1946 roku kopiec Anielewicza upamiętnia powstańców z getta warszawskiego, którzy 8 maja 1943 roku w bunkrze znajdującym się przy ulicy Miłej 18, wraz ze sztabem Żydowskiej Organizacji Bojowej, popełnili zbiorowe samobójstwo. Szacuje się, że zginęło tam ok. 120 osób, jednak udało się ustalić tożsamość jedynie 51 osób. Ich nazwiska wyryto na czołowej ścianie obelisku znajdującego się u podnóża kopca. Bunkier z ulicy Miłej 18 był jednym z wielu znajdujących się w warszawskim getcie. Symbolika istnienia bunkrów w getcie warszawskim jest jednoznaczna – oddawały one wolę życia żydów warszawskich. W latach powojennych kopiec Anielewicza stał się miejscem symbolicznym dla powstania – to tu zginął między innymi jego dowódca. Od 2008 roku pomnik jest wpisany do rejestru zabytków, jednak nie przeszkodziło to antysemitom w umieszczeniu w 2013 roku napisu ,,Jude Rause” przed wejściem na kopiec Anielewicza.